VERBINDING TUSSEN REGULIERE EN COMPLEMENTAIRE GENEESKUNDE

Turfpoortstraat 26 Naarden | 035 - 694 38 10

  • Facebook
  • Login

Tijd van lijstjes…. Over verlangens en oordelen

“Maak jezelf niet belachelijk, heb jezelf lief”, een reactie die ik mocht ontvangen op de berichten die ik plaats. Ik neem aan vanuit een goede intentie. Tegelijkertijd met daarin een enorme tegenstelling.

Mensen oordelen. Ik kan zeggen dat ze dat niet zouden moeten doen, maar ze dóen het. Ik doe het ook. Continu. Mijn oordeel over jou kan bij mij enorme weerstand veroorzaken. Of jouw oordeel over mij. Het kan je enorm veel energie besparen wanneer je inziet dát je oordeelt. En dat het jouw gedachten zijn en jouw gevoelens. Maar wat is er waar aan jouw gedachten, jouw oordelen? Hoe waar zijn jouw lijstjes?

“Maak jezelf niet belachelijk”… Met andere woorden; doe wat ik normaal vind. Doe wat past binnen mijn oordeel. Doe wat past binnen wat we met elkaar hebben afgesproken. En oja, “vergeet niet jezelf lief te hebben”…. Wanneer ik me had aangepast aan de oordelen van anderen dan had ik nooit de vrijheid ervaren zoals ik die nu ervaar. Dan had ik nooit de mensen ontmoet bij wie ik daadwerkelijk mag zijn wie ik ben. Dan had ik mijn kinderen niet de inzichten mee kunnen geven die ik nu heb mogen ontdekken. Dan had ik nog steeds op dezelfde manier mijn vak uitgeoefend: met oogkleppen, volgens de vaste protocollen (“van het leven”), gericht op de meningen en het leven van anderen. Je mag mij vertellen: hoe had ik daarin mezelf nog lief kunnen hebben? Door te leven naar de mening en het oordeel van een ander? Die overtuiging kan je letterlijk ziek maken: vermoeidheid, stress, somberheid, buikpijn, depressie…

Hoe arrogant is het om voor een ander uit te maken wat voor die persoon goed is? Ik ben heel wat voorzichtiger geworden in het direct oordelen over iemand of over een situatie. Zodra ik me bewust ben van het feit dát ik oordeel, stel ik mezelf eerst de vraag: “Is het waar wat ik nu denk?” En wanneer het een ander aangaat dan kan het goed zijn als ik eerst een vraag stel: “Wat maakt dat je dat op die manier gedaan hebt?” Voordat ik direct verval in het ventileren van mijn mening aan de hand van mijn uitgebreide persoonlijke verlanglijstjes.

We oordelen niet alleen over anderen, maar ook over onszelf. Voor je het weet neem je jouw oordeel heel serieus. Zo heb ik nog steeds de overtuiging dat ik moet presteren om succesvol te zijn en bestaansrecht te hebben. Als ik niet oppas dan neem ik dat klakkeloos aan voor waar. De prijs die ik betaal als ik daarin zit is onrust, onzekerheid, spanning, teleurstelling, somberheid…. Ik ervaar wat dat doet op mijn fysieke en mentale gezondheid.

Wat mij betreft: focus minder op een ander en meer op jezelf. Ik heb mezelf lief. Daarom ben ik gaan doen wat goed is voor mij. Dat werkt. Niet voor mij alleen, maar ook voor anderen. Hoe ik dat weet? Omdat ik dagelijks het resultaat zie. Mensen die eindeloos behandelingen hebben gehad, jaren pillen hebben geslikt, gaan zich weer beter voelen sinds ik ze anders ben gaan zien en ben gaan begeleiden.

Als ik binnen de lijntjes van het “normaal gangbare” was gebleven, dan had deze verandering nooit plaatsgevonden. Daartoe stel ik mezelf kwetsbaar op. Doe ik wat ik doe. Mensen krijgen wat ze zien. En niet wat ik hoop dat ze zullen zien. Mag iemand over mij of wat ik vertel oordelen of het belachelijk vinden? Ja, dat mag. Het is zijn of haar oordeel, zijn of haar (verlang?)lijstje…

Juriaan Galavazi

<<< Terug naar overzicht BLOG MKNV
Dit artikel delen